Մի ոտքի վրա` վերևում

Հայաստանում շատ քիչ շինհրապարակներ կան, որտեղ սովորական, ոչ ստուգողական այցի ժամանակ, կարելի է տեսնել անվտանգության անհրաժեշտ, գոնե մի...

Վաղատինի լուռ գարունը

Ժամանակին ծաղկուն, հիմա դատարկվող Վաղատին գյուղում մոտ 700 մարդ է ապրում։ Նրանց թվում է Սևադա Գրիգորյանն իր երկու զավակների՝ Զարեի ու ...

Կարծրատիպե՞ր. No!

Բոլորիս շրջապատում կան բազմաթիվ մարդիկ, որոնք չեն ապրում իրենց ուզած կյանքով և միայն գոյատևում են՝ դառնալով տարբեր կարծրատիպերի զոհ: Ա...

Տաթևիկ

«Չկա անհնարին ոչինչ, պարզապես կա խնդրի բարդ լուծում ու պարզ լուծում, երբեմն հարկ է լինում գնալ բարդ ճանապարհով»: Տաթեւիկի...

Ներքին սահմաններ. Զովաշեն

Հայաստանի գյուղերը լինում են սովորական ու սահմանամերձ: Սովորական գյուղերը, սակայն, հաճախ ուրվագծում են ներքին սահմաններ. դրանք այն վեր...

Յաղդան. վերջին հույները

18-րդ դարի վերջին, երկրում արդյունաբերականացման բարձրացող ալիքին համընթաց՝ սկսեցին շահագործվել Լոռու մարզում գտնվող Ալավերդու ...

Սոնա

Աշխարհը սկսվեց տատիկիս աչքերից, մորեղբայներիս կեսժպիտ ու խորազգա հայացքների ներքո, մորս գեղեցկության ու անհատնում հոգատարության ...

Հենց Վեռան էր, որ ինձ պակասում էր

«Ես հասկացա, որ Հայաստանն իմն է, այստեղ ես իսկական եմ, չեմ խաղում»: Վեռա Գավրիլյուկը ծնվել է 1976-ին Ռուսաստանի Կալինինգրադ (Քյ...

Սաթենիկ

8:12 Սաթենիկը վերցրեց հեռախոսը, նստեց անկողնում ու դատարկեց ջրի բաժակը, կերավ կլոր կտրատված գազարի շերտերը ու խմեց սառած...